شورای نظارت و هماهنگی
آموزشی ، پژوهشی و فرهنگی
اداری و مالی

صفحه اصلی شرح اطلاعیه شماره ۶۱۶۱ از اطلاعیه های مجموعه روابط عمومی مشاهده تمامی اطلاعیه های این زیرگروه          مراجعه به صفحه روابط عمومی              بازگشت
آقای مدیر، برو به زندگیت برس!
 
  چاپ این اعلامیه ارسال به دوستان
نامحدود : مدت زمان نمایش بر حسب روز   ۱۳۹۷ /۸ /۱۴ : تاریخ اعلام   ۳۱ : تعداد بازدید   امیرحسین بدیعی : صادر کننده   ۶۱۶۱ : کد اعلامیه

 


 

 

 

بگذارید همین ابتدا یک نکته را بگویم: «عده‌ای از مدیران ما نه‌درست کار می‌کنند نه‌درست زندگی!» شاید این حرف به مذاق خیلی‌ها خوش نیاید. اگر مدیران در عمق وجودشان به این جمله فکر کنند، تایید می‌کنند که زیاد هم بی‌راه نمی‌گویم، چند روز پیش در همایشی مجری برنامه زمانی که می‌خواست مدیری را برای سخنرانی دعوت کند با چاپلوسی و زبان چرب می‌گفت: «این آقای رییس خیلی زحمت می‌کشد در هفته سه،‌ چهار بار  در اداره تا پاسی از شب می ماند.» با خودم فکر کردم وای به این اداره و صد وای بر این خانواده‌ای که مدیر و پدرش، هم اداره را با مشکل مواجه می‌کند و هم خانه را. مگر می‌شود همسر و پدر باشی، خانواده منتظرت باشند که عصر یا شب بعد از کار به‌خانه برگردی، اداره را شب هم به خانه ترجیح بدهی!؟ بگذارید با شما یک قرار می‌گذارم؛ پای این قرارم می‌ایستم، هرکس بررسی کرد و غیر از این بود مرا با خبر کند. تا حرفم را پس بگیرم. «مدیری که بیش از اندازه گرفتار اداره است و شب‌ها دیر به خانه می‌رود و صبح‌ها زود به اداره می‌آید، قطعا اداره و خانه‌ای پراسترس و پرمشکل دارد. هم کارکنانش در زحمت هستند و هم خانواده‌اش. نه به اداره‌اش خوب رسیدگی می‌کند و نه به زندگی‌اش. حتما این رییس، فردی عصبی، پرخاشگر و دارای بیماری‌های پنهان و آشکار است. بسیاری از اوقات تصمیم‌های نادرست می‌گیرد. حتما این مدیر در نقش پدر خانواده هم همین‌گونه است. البته این مشکل فقط مختص مدیران نیست، بسیاری از افراد که قادر به برقراری تعادل بین کار و زندگی نیستند. با این مشکل مواجه می‌شوند. البته استثناهایی هم وجود دارد. آن‌هم خانواده‌ای که زن فداکاری در آن زندگی می‌کند و خلا همسرش را در خانه پرمی‌کند یا مدیری که در اداره‌اش معاونان و کارشناسان خوبی دارد. در این نوشته روی سخن من با مدیران است. چند نمونه از تجربیات شخصی‌ام را می‌نویسم:

 

در گذشته مدیری را می‌شناختم که در چشم دیگران، فردی پرکار و پیگیر بود. هر روز صبح اول وقت قبل از دیگران در اداره حاضر می‌شد. شب‌ها دیر وقت آنجا را ترک می‌کرد و تا پاسی از شب چراغ اطاقش روشن بود.  با اینکه فردی بسیار مومن و خوش‌برخورد بود، همیشه نیم‌ساعت بعد از شروع جلسه، چرت می‌زد و گاهی به‌خواب می‌رفت. موقع صحبت‌کردن از تمرکز لازم برخوردار نبود تصمیم‌های عجولانه می‌گرفت. در رفتارش همیشه شتاب دیده می‌شد. بعدها متوجه شدم این مدیر عزیز از زندگی شخصی‌اش راضی نیست. در حقیقت برای اینکه کمتر در منزل باشد بیشتر وقتش را در اداره سپری می‌کند.

 

چند روز پیش با یکی از مدیران سابق، تلفنی صحبت می‌کردم، درد‌دلش زیاد بود و می‌گفت: «همسرم بیمار است و وقت زیادی برای او می‌گذارم، کاش در گذشته به او بیشتر توجه می‌کردم و اینقدر وقتم را برای کار نمی‌گذاشتم.» او حالا دریافته است که عدم تعادل بین کار و زندگی، نتیجه‌ای جز بحران در خانواده اش نداشته است.

 

حدودا 10 سال پیش می‌خواستم به ملاقات یکی از مدیران ارشد بروم. بعد از پیگیری یکی از دوستان، ساعت 7 شب وقت داد وقتی به محل کارش رسیدم نیم ساعتی هم منتظر ماندم تا جلسه‌اش تمام شود. بعد از آن، حدود یک ساعت نیز با من جلسه داشت. با این وصف ساعت 9شب به منزلش می‌رسید. فردای آن شب هم حداقل ساعت 8 صبح باید اداره‌اش باشد. با خودم فکر کردم «این‌هم شد زندگی!!!»


همسر یکی از دوستان مدیرم می‌گفت: «آرزو دارم شانه به شانه همسرم در خیابان راه بروم، حسرت خرید رفتن با او به دلم مانده است. سال ها بعد که فرزندانش بزرگ شدند، خطاب به همین مدیر گفتند: «تو برای ما پدری نکردی!»


در زندگی بزرگان دین و سیاست که نگاه می‌کنم، میبینم، منش و رفتارشان غیر از این است. این بزرگان بین کار و زندگیشان تعادل برقرار می‌کنند. پیامبر اکرم(ص) مقید به خواب قیلوله میان روز بودند. بین همسران مکرمشان  عدالت برقرار می‌کردند. در تربیت فرزند دلبندش کوشا بودند. تجارت می‌کردند و به امور مسلمین می‌رسیدند. با‌مومنین مراوده داشتند و به اقامه نماز در مسجد می‌پرداختند. با این حال و این همه مشغله همیشه چهره‌ای بشاش و متبسم داشتند. هرچه انسان‌ها بزرگ‌تر، بزرگواریشان در محیط خانه و جامعه بیشتر، این انسان‌های بزرگ کرامت خویشتن و دیگران را به‌جای می‌آورند.

 

انسان‌های حقیر هرچه‌ هم بزرگ شوند و به اصطلاح رشد بادکنکی کنند و خود را بزرگ ببینند در قلب و روح دیگران همچنان کوچک می‌مانند. به این سخن خوب توجه کنید: «هر پدری که زن و فرزندانش در منزل چون به نماز بایستد به او اقتدا کنند، در دامنش آویز که در وی خبری هست.» در میان جمع رسمی یا غیررسمی همه تلاش می‌کنند خود را خوب جلوه دهند لکن در خلوت خانه است که حجاب‌ها کنار می‌رود و در یک رفتار و تعامل مستمر ضعف‌ها آشکار می‌گردد.

 

امروز وقتی بعد از بیست و چند ‌سال خدمت به برخی از مدیران در رده‌های مختلف می‌اندیشم، به ناراحتی‌ام اضافه می‌شود. برخی از آنان را افسرده، دلسرد و درگیر مشکلات خانواده خصوصاً فرزندان می‌بینم، گاهی درددل می‌کنند، افسوس می‌خورند چرا در گذشته از رسیدگی به امور خانواده غافل مانده‌اند!؟ متاسفانه کمتر دیده‌ام درباب این امور، به مدیران آموزش دهند و دوره‌های قبل از خدمت و ضمن‌خدمت برگزار ‌شود. این مساله مرا رنج می‌دهد، زمانی خود نیز با این مشکل مواجه بودم. مدیری که به اداره و خانواده توجه دارد و برای هرکدام وقت مورد نیاز را اختصاص می‌دهد، از آرامش بیشتری برخوردار است. بهتر و صحیح‌تر تصمیم می‌گیرد. کارکنان و فرزندانش در آرامش و بهداشت روانی مناسبی  به سر می‌برند. برعکس مدیرانی که چراغ اتاقشان تا پاسی از شب روشن است، زندگی اداری و خانوادگی متلاطمی دارند. اگر این مدیران جوان باشند و اینگونه رفتار کنند اواسط یا اواخر دهه دوم زندگی کاریشان متوجه این خطا و اشتباه خواهند شد.


پیشنهاد می کنم: مدیران حتماً تمام مرخصی سالیانه اشان را استفاده کنند؛ روزهای تعطیل کنار خانواده باشند و به امور فرزندانشان رسیدگی کنند؛ فرصت هایی را به همسرشان اختصاص دهند و با او به خرید بروند؛ حداقل یک بار در سال به صورت جمعی و خانوادگی فارغ از همة کارها به سفر زیارتی و سیاحتی بروند؛ و نکته مهم این که وقتی وارد منزل می شوند تلفن همراه و تلویزیون را خاموش کنند.

 

دوست عزیز! مدیر محترم! مهم نیست در چه جایی مشغول خدمت هستی؛ مدیر مدرسه‌ یا رییس دانشگاهی، یا مسوولی در بخشی از یک اداره یا سازمانی، «لطفا چراغ اطاقت را خاموش کن، برو به زندگیت برس.»

مطمئن باش با این شیوه کارها بهتر انجام خواهد شد.







سوالات ، نظرات و انتقادات خودرا ارسال نمایید:

:نام
:پست الکترونیک
:نظر
:کد امنیتی




دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
معاونت سما
اصفهان - خیابان ۲۲ بهمن -مجتمع اداری امیر کبیر -روبروی بانک ملی – حوزه معاونت سما - کد پستی ۸۱۵۸۷۱۳۱۹۳
تلفن تماس۸۴ -۰۳۱۳۲۶۶۷۲۸۰ فاکس: ۰۳۱۳۲۶۵۰۹۴۰
حق نشر متعلق به معاونت سما اصفهان (خوراسگان)۹۵-۱۳۹۳
SAMA
Technical and Vocational
Training College
Islamic Azad University
Esfahan(Khorasgan) Branch